Ścięgno Achillesa

Wokół tego elementu naszego ciała narastają różne teorie i mity. Przedstawiamy zatem anatomię, funkcję oraz mechanizm, w jakim dochodzi do uszkodzenia ścięgna Achillesa.

/.../

Ścięgno piętowe, nazwane także ścięgnem Achillesa, jest zarazem najmocniejszym i najgrubszym ścięgnem naszego organizmu o przekroju 1cm2. U osoby dorosłej ma średnio ok. 15 cm długości. Łączy mięśnie łydki z kością piętową i działając na staw skokowy, umożliwia zgięcie podeszwowe stopy.

/.../

Ścięgno Achillesa ulega rotacji. Jego przednie pasma skręcają się, biegnąc od boku w kierunku przyśrodkowym, zaś tylne odwrotnie, od środka ku bokowi. Rotacja włókien jest największa na poziomie ok. 4‒6 cm powyżej górnego brzegu kości piętowej. Pełna rotacja ścięgna wynosi ok. 90°.

/.../

Do zerwania ścięgna dochodzi głównie w ścięgnach zmienionych chorobowo, tj. po przewlekłych stanach zapalnych lub u sportowców, u których przez długi czas przeciążenia powodowały mikrourazy, zazwyczaj bagatelizowane. Objawy towarzyszące zerwaniu to przede wszystkim intensywny, ostry ból (w skali bólowej 10/10), słyszalny trzask w momencie zerwania (niczym łamana deska), narastający w czasie obrzęk okolicy ścięgna, wylewy podskórne krwi, palpacyjnie wyczuwalna przerwa w przebiegu ścięgna (dołek), osłabienie zgięcia podeszwowego stopy (uchwyt za łydkę nie powoduje uniesienie się stopy) oraz niemożność stania na palcach.
W przypadku częściowego zerwania objawy nie są charakterystyczne. Pojawia się ból i obrzęk oraz różnego stopnia utrata funkcji ruchowych, co może sugerować ostre zapalenie ścięgna Achillesa.



Cały artykuł można przeczytać w papierowym wydaniu "Strażaka" nr 4/2017.



newsletter
sonda:
Czy strażacy w Twojej OSP ćwiczą musztrę?

- Tak, regularnie

- Tak, przed ważnymi wydarzeniami

- Tak, sporadycznie

- Nie ćwiczymy musztry